De LINA's

Lopend onderweg

21/09/2014
door Ilone
1 reactie

Onze vierde etappe, niets is wat het lijkt

We hebben ons plan bijgesteld door in plaats van 5 dagen, dit keer 3 dagen te gaan lopen. Op vrijdag 19 september vertrekken we per trein naar Sittard om hier ons pelgrimspad weer op te pakken. Het is prachtig weer met temperaturen van 25 graden, het lijkt wel zomer. We hebben in Sittard in de basiliek ons stempel gehaald op onze stempelkaart en een kaarsje gebrand voor onze dierbare overledenen.
We lopen in korte broek Sittard uit. Hier gaan we gelijk de heuvels in van het Limburgse landschap. Overal langs ons pad vinden we Maria kapelletjes in vele vormen. We lopen langs en door plaatsjes waar we nog nooit van gehoord hebben, Nuth, Puth, Brommelen, Windraak, Weustenrade en Spaubeek. We lopen over onverharde paden en genieten van vele uitzicht punten. Tijdens ons stilte uur missen we een aanwijzing voor de route en moeten we een stuk terug. Het is altijd weer even wennen om alert te zijn dat een graspad naar links of rechts ook ons pad kan zijn.
De eerste avond hebben we ons bed al vanuit thuis gereserveerd in de Biesenhof. Iets van de route via een heuvel met veel brandnetels komen we hier aan het einde van de dag aan.

Onze tweede dag is het weer prachtig warm weer en vertrekken we richting Voerendaal. Voor vanavond hebben we nog geen bed afgesproken. Dat geeft ons de vrijheid om die dag te bepalen hoever we willen en kunnen lopen. We hebben alle vertrouwen dat ons dit gaat lukken. We gaan van dorpje naar dorpje. Elke dorpje heeft een kerk en een kroeg en staat soms een kilometer van elkaar. We worden in een dorpje aangesproken door de castelein of we trek hebben in koffie. Dit laten we ons geen twee keer zeggen en we hebben hier heerlijke Limburgse appelvlaai erbij gegeten. Tijdens de lunch met een Limburgs kaas/vlees plankje in Voerendaal gaan we ons bed voor vanavond reserveren. Dit blijkt veel lastiger dan we verwacht hadden. Na 16 telefoontjes naar allerlei logeermogelijkheden incl. een stacaravan is het ons nog niet gelukt om een bed te vinden rond ons pad. We worden steeds breder in het denken in kilometers van ons pad. We merken ook dat het nemen van een taxi toch niet hoort bij de opties om naar een slaapplek te gaan. We willen er toch naar toe lopen. We hebben soms ook net pech dat we net iets te laat zijn of dat de stacaravan net is leeggehaald. We leren hiervan dat het door het mooie weer in de maand september erg druk is in Limburg. Dit hebben we echt onderschat. Eindelijk hebben we 4 bedden in Heerlen in het Amrath hotel 5 kilometer van onze route. Helaas geeft dit voor morgen wel een logistiek probleem. Alles wat we zondag gaan lopen, moeten we met de bus/taxi terug reizen naar station Voerendaal/Heerlen. Weinig zin dus en we besluiten dat onze vijfde etappe start vanuit Voerendaal.
We eten heerlijk op de 5e etage van de oude glasfabriek en we zitten tot laat te genieten op het terras op het volle plein in Heerlen. We zijn ook dit keer weer luxe pelgrims.
De geplande 5 dagen werden 3 dagen lopen en uiteindelijk hebben we 2 dagen heerlijk gelopen.
Zondagmorgen lopen we door de regen naar het station en rijden we terug naar het westen. Volgend jaar is onze volgende etappe op het pelgrimspad.

20140921-151809-55089420.jpg

20140921-151806-55086201.jpg

20140921-151807-55087092.jpg

20140921-151807-55087852.jpg

20140921-151808-55088652.jpg

29/03/2014
door Ilone
1 reactie

Dag 3 – dag van de Limburgse vlaai

Na een luxe hotelovernachting met uitzicht op de paarden hebben we genoten van een heerlijk ontbijt. Het beloofd een prachtige zomerdag te worden. We lopen Roosteren uit en pakken hier de pelgrimsroute weer op. We lopen over prachtige natuurpaden. Het is elke keer weer een verrassing wanneer we weer links of rechts af slaan. We lopen eerst strak langs de Maas en onze eerste stop is in het boerenland op de rand van een drinkbak voor koeien. Onze jassen gaan uit. Het lijkt wel zomer. Wat is het leven simpel als je leeft vanuit jouw rugzak. Alles dicht bij de hand. In Papenhoven gaan we op zoek naar koffie. We krijgen een tip dat er bij bakker Christiaan koffie met echte Limburgse vlaai te koop is. Op het terras van de Chinees werden we voorzien van deze lekkernij. We waren een bezienswaardigheid in het dorp. Na elke stop moeten we weer even op gang komen. Spieren moeten weer opgewarmd worden en het vocht van de blaren moeten weer een plekje krijgen in de schoenen. Klagen doen we niet en we lopen met ons gezicht in de zon te genieten van onze laatste wandeldag van de etappe. Ons stilte uur lopen we door het Limbrichter bos en daarna komen we bij het kasteel. Alles hebben we overdacht en we genieten van een heerlijke lunch op de binnenplaats van het kasteel. Gek slecht hebben we het niet, zegt vader Leo altijd op deze momenten.
Nu nog op zoek nog een Limburgse vlaai voor thuis in Sittard en dan stappen we met een heerlijk ontspannen gevoel weer in de trein richting Berkel Westpolder.

We hebben genoten van het prachtige afwisselende landschap van Noord Limburg en de volgende etappe gaan we de heuvels in van Limburg. We vertrekken weer richting Sittard op woensdag 17 september voor de vierde etappe.

Iedereen bedankt voor de leuke reacties over onze verhalen op deze website en vergeet niet een bericht achter te laten op onze site. Dan reizen jullie mee in onze rugzak.

De overpeinzing van vandaag komt van Silvia:
Stilte is geen vlucht, maar een bron van leven.

20140328-232032.jpg

20140328-232047.jpg

20140328-232101.jpg

20140328-232118.jpg

20140328-232128.jpg

28/03/2014
door Ilone
1 reactie

Dag 2 – met (te) veel kilometers

T’is vakantie, maar om 6.00 uur gaat de 1e wekker. An gaat aan de slag met d’r krultang! Die heeft nog heel wat te leren voor ze een ‘echte’ pelgrim is, dus zonder luxe en elke minuut slaap pakken die je pakken kan! Overigens hebben we daar allevier nog wel wat te leren. Maar Frankrijk is nog ver en zolang we in NL van terras met wafel en warme kersen, naar terras met heerlijke lunch in Thorn (prachtig plaatsje!), naar terras langs de Maas, naar het hotel in Roosteren kunnen hoppen, genieten we er lekker van. De gedachte aan klaargemaakte boterhammen, waterfles en slaapzalen duwen we nog lekker weg.
Het was wel een serieuze afstand vandaag met 35 kilometer op de planning. Dit is dan nog exclusief de meters om terug op de route te komen vanaf de overnachting en de koffiepauze. Maar ach, de zon schijnt en we voelen allemaal wat. Gedeelde smart is halve smart, dus er wordt regelmatig gevraagd naar de stand van zaken. Dit varieert van pijnlijk scheenbeen, tot knallende kuit, tot blaren, tot ‘nou gaat eigenlijk makkelijker dan gister’ …. Die laatste uitspraak doet maar 1 van ons. We zijn het er wel over eens dat we het fantastisch treffen met het weer en dat we een erg leuke route hebben, met aspergevelden, kleine kapelletjes en regelmatig een dorpje onderweg voor de afwisseling. We lopen bijna van kerk naar kerk, want bij het verlaten van het ene dorp is de volgende alweer in het zicht. Het laatste gedeelte lopen we door België langs de Maas en steken we bij Maaseik de grens weer over.
Opvallend vandaag is dat we 3x zijn aangesproken of we soms naar Santiago lopen. De schelp aan onze tas wordt hier herkend! We moeten hier nog een beetje aan wennen, de ene keer zijn we net weer op gang en zitten we helemaal niet op een praatje te wachten. De andere keer verstaan we de kerel simpelweg niet. Maar toch vinden we het wel leuk dat we nu herkend worden als pelgrims.

Spreuk van de dag:
Ook een reis van duizend mijl,
begint met een stap

20140327-224937.jpg

20140327-225009.jpg

20140327-224911.jpg

20140327-225525.jpg

20140327-225536.jpg

26/03/2014
door Ilone
6 reacties

Dag 1 – Etappe 3

Op tijd op het Station in Berkel en binnen 2 uur zijn we weer in Maarheeze (Brabant), het eindpunt van de 2e etappe en dus logischerwijs het startpunt van deze 3e etappe! Het blijkt te lang geleden dat we hier zijn geweest en ondanks alle GPS, mobieltjes met route-apps en de ouderwetse kaart, lopen we vol enthousiasme de eerste paar kilometer al verkeerd. Dat begint lekker, dames, dus nu eerst op zoek naar koffie, effe goed wakker worden en focus op het nu, oftewel terug naar de route!
De rest van de dag gaat het beter, we lopen nog een paar keer een beetje naast de route, maar geen extra meters meer. We beginnen gelijk met het stilte-uur om weer in de sfeer te komen en een beetje los te komen van alles wat we thuis hebben achter gelaten. Eigenlijk lukt dat vrij gemakkelijk, want als je op deze mooie dag in een bos in de zon aan de wandel bent, dan kun je er maar beter van genieten, toch? Gister nog druk met van alles en nog meer, maar vandaag is het leven ineens heel overzichtelijk. Er is maar 1 opdracht en dat is van A naar B te komen. Onderweg veel moois gezien en gelukkig ook fijne stopplaatsen voor de lunch en koffie. Ondertussen zijn we Limburg in gewandeld. B is vandaag de St. Jozefhoeve in Altweerterheide. Prima pension bij Mariet en eten op de golfbaan, wat hebben deze pelgrims het weer goed voor elkaar! Op tijd naar bed vanavond en op tijd weer op, want morgen staat ons een hele uitdaging van 35 km te wachten!

De spreuk van de dag:
Door te zijn met wat er is,
komt gepieker tot rust,
ruimte in je hoofd,
rust in je hart
en geluk in je dag.

20140326-213504.jpg

20140326-213607.jpg

20140326-213625.jpg

20140324-213442.jpg

24/03/2014
door Ilone
2 reacties

De 3e etappe!

Het heeft even geduurd, maar onze 3e etappe naar Santiago is in de maak! Rekening houdend met alle agenda’s kunnen we dit keer maar 3 dagen lopen, maar dat maakt de uitdaging er niet minder om! Er wordt gestart in Maarheeze en na 3 dagen en 75 km verder, hopen we deze etappe weer te eindigen in Sittard. We gaan jullie weer met veel plezier op de hoogte houden.
De overnachtingen zijn al weken geleden geboekt. De tas moet nog gepakt worden, maar de Jacobsschelp zit er alvast maar weer op. De weerberichten zijn bekeken en die zien er perfect uit. Kortom, de voorpret is begonnen!

11/04/2013
door Ilone
2 reacties

Laatste loodjes

Dat de tijd voorbij vliegt, ervaren we allevier al jaren. Ook de 4 dagen Pelgrimstocht wandelen zijn weer voorbij gevlogen, maar we gebruiken de tijd wel optimaal en we zijn het er over eens dat het al veel langer geleden lijkt dat we in het Bijhuis in Oirschot geslapen hebben. Op tijd opstaan (de wekker gaat elke dag om 7.00 uur) en op tijd weer op pad. Als we de kans krijgen genieten we van elke mogelijkheid om de plaatselijke horeca een beetje te helpen, maar vandaag hadden we al gezien dat er geen ‘koffiekopjes’ op de route voor zouden komen. Voor deze dag lopen we al dagen met ons noodrantsoen (ontbijtkoek en mueslirepen) te sjouwen. Ook al zijn we minder met de kilogrammen bezig dan tijdens onze 1e etappe, dagen eten in je rugzak meedragen en het uiteindelijk weer mee terug naar huis nemen, vinden we toch ook echt overdreven. Tussen de regenbuien door, houden we onze stops bij de bankjes in de buitenlucht. We doen ons best om al het noodrantsoen op te eten, maar na het uitgebreide ontbijt in de Gasterij De Heihorst valt dat echt niet mee. Er gaat dus toch wat mee naar huis.
Het laatste stilte-uur volgt, maar we merken dat we alweer richting Berkel gaan. De gedachten vliegen alweer makkelijk naar ons dagelijks leven. Maar dit is niet erg, want Ilone heeft hier de wijze woorden voor: ‘straf jezelf niet, neem het waar en ga weer terug naar je onderwerp’.
Door de regen zijn de paden modderig en zwaar. Misschien ook omdat we toch al heel wat kilometers in de benen hebben of omdat de laatste loodjes nu eenmaal altijd het zwaarst zijn, maar het gaat vandaag niet vanzelf. Na 18 km zijn we blij als we in Maarheeze aankomen. Hier is een treinstation, maar we gaan eerst langs Cafetaria De Engel voor de lunch, want we hebben echt zin in een frietje!
De 2e etappe zit erop. We hebben er weer van genoten. Nederland is mooi en we hebben heerlijk door Brabant gewandeld. Mooie ontmoetingen met andere pelgrims, maar ook vooral weer een mooie ontmoeting met elkaar en niet te vergeten onszelf. De trein brengt ons weer terug naar het Westen. De waan van de dag begint weer zodra we thuis komen, maar deze ervaringen nemen we weer mee in onze rugzak. De volgende etappe hebben we al gepland staan in het najaar. Een heerlijk idee om dan weer de rugzak in te pakken met niets meer dan het hoogst noodzakelijke en ons niet drukker te maken dan van A naar B te komen. Maar eerst gaan we van de zomer genieten!

De tekst voor vandaag;
Een pelgrim is onderweg, ook in zijn dromen.

20130411-182629.jpg

20130411-182641.jpg

20130411-182647.jpg

20130411-182656.jpg

20130411-182701.jpg

10/04/2013
door Ilone
4 reacties

Makkelijk van eenvoud naar luxe

Met de letterlijke en figuurlijke rugzak op ons rug gaan vanmorgen op pad van Valkenswaard naar Someren. Onze rugzak met onze bagage voelt weer zo vertrouwd op onze rug en over de rugzak van ons leven kunnen we nog vele stilte uren nadenken. Hoe is deze opgebouwd, is hij in balans tussen prive en werk? In goede stemming genieten we van de omgeving met veel natuur. Het is prima wandelweer met later zelfs even een lekker zonnetje. Wat is het leven heerlijk vandaag in het Brabantse land.
Koffiedrinken bij de legendarische Mie Pils ging helaas niet door want die is op woensdag gesloten. Even zitten en wildplassen en daarna door naar Heeze. Vandaag blijkt toch weer dat we luxe pelgrims zijn want we genieten van een overheerlijke lunch in Restaurant van Galen. Risotto met een heerlijke glas wijn zijn een goede basis voor ons stilte uur na de lunch. In het mooie landschap van de Strabrechtse Heide hebben we er goed de pas in en zijn we verzonken in onze eigen gedachten.
We eindigen ons stilte uur bij een bankje en gaan even in de heide liggen om de rug te ontspannen en van de zon te genieten. Na ruim 25 kilometer komen we bij ons luxe verblijf aan voor vannacht, bed and breakfast Gasterij de Heihorst. We worden hartelijk ontvangen door gastvrouw Yvonne en na een stortdouche gaan we op geleende fietsen naar het centrum van Someren. Bij het Wapen van Someren is vandaag de nieuwe menukaart ingegaan met onze lievelingsgroente asperges. Zonder geluk vaart niemand wel en we eten mooie streekgerechten. Wat kunnen wij toch makkelijk overgaan van de eenvoud van de jeugdherberg naar de luxe van vandaag. Maar we vinden dit niet zo maar gewoon. We realiseren ons dit wel en genieten van al deze momenten met elkaar.
Morgen is onze laatste wandeldag van deze etappe naar Maarheze en dan weer met de trein terug.

Nadat we gister de tekst per ongeluk vergeten waren, is hier nu weer de tekst voor vandaag:
Wandelen is de haast uit je hoofd lopen en kijken wat er over blijft.

20130410-222248.jpg

20130410-222400.jpg

20130410-222433.jpg

20130410-222444.jpg

09/04/2013
door Ilone
7 reacties

In de rugzak

De overnachting in de Pelgrimshoeve en de ontmoeting met de andere pelgrims heeft ons weer bewuster gemaakt van de bijzondere reis die we aan het maken zijn. Het is wel duidelijk dat we absolute beginners zijn, want de andere pelgrims kunnen diverse routes opnoemen die ze allemaal al gelopen hebben… Maar we laten ons niet gek maken, want wij halen de gemiddelde leeftijd met 20 jaar naar beneden, dus we hebben nog tijd zat!
Na een prima ontbijtje en een mooie stempel, nemen we afscheid van gastvrouw Marijke en gaan we nog even terug op de route naar de Jacobushoeve. Dit is een ontmoetingsplaats voor pelgrims, opgericht door broeder Fons van der Laan. We trekken ons terug in het stiltecentrum en zijn hier even alleen met onze gedachten. Dit is toch echt een andere beleving dan ons dagelijkse stilte-uur tijdens het wandelen, want de afleiding van route zoeken, boomstronken ontwijken en mooie uitzichten ontbreekt hier. Vanzelfsprekend dat er nagedacht wordt over de vraag ‘wat draag ik allemaal mee in m’n rugzak?’ nu deze voor de verandering gewoon naast ons staat.
Tijdens de koffie licht Nina toe wat voor bijzondere armband ze om heeft. De bijbehorende tekst komt uit de rugzak en elke parel (kraal) blijkt een betekenis te hebben. Er wordt ineens heel anders naar deze (toch wat bijzondere) armband gekeken!
De tocht is vandaag aanzienlijk korter dan gisteren. We nemen dan ook lekker de tijd om in Knegsel een koffiestop te houden. Ondanks de gevolgde diëten (om 2 kilo kwijt te raken!) en de gezonde voornemens, kunnen we de zelfgemaakte appeltaart niet weerstaan. Het is tenslotte toch ook vakantie! Later blijkt dit ook onze lunch te zijn, want verder komen we weinig meer tegen.
Het begint te miezeren. Poncho’s en paraplu’s worden opgezocht en in de kleine wereld van onze capuchon, beginnen we aan ons stilte-uur. Regen, bossen en een flinke pas blijken niet voor iedereen de rust te geven voor een fijne beleving. Een leermoment voor ons allen, want ook al zijn we een uur lang alleen met onze gedachten, het is natuurlijk wel belangrijk dat we blijven communiceren, want dat kan ook echt zonder te praten!
Vlak langs de route ligt de Stayokay (oftewel jeugdherberg) waar we deze nacht verblijven. We ploffen neer op de banken en komen daar voorlopig niet meer uit. We verwennen onszelf met een La Trappe biertje (verslaving die Ilone en Nina hebben overgehouden na een 24-uurs sabbatical bij de monniken in Abdij de Koningshoeven) en een bittergarnituur. Ook het avondeten is hier prima verzorgd en zelfs met de 8-persoonskamer hebben we mazzel, want nu hoeft niemand dat nare trapje op. Doe dan nog maar een biertje!

20130409-205832.jpg

20130409-205839.jpg

20130409-205846.jpg

20130409-205850.jpg

08/04/2013
door Ilone
Geen reacties

Less is more

Onze eerste dag van onze tweede week van onze pelgrimstocht begint droog met een wazig zonnetje. We hebben een heerlijk ontbijt in het Werm huis bij Els in de achtertuin. Rens en Myrthe komen ons nog even gedag zeggen voor ze naar school gaan. De vader van Els, Toon, brengt ons naar de pastorie van Haaren voor onze stempel op de pelgrimskaart en dan door naar onze route waar we in oktober zijn geëindigd, bij het kasteel van Haaren.
We hebben er zin in en we gaan op pad voor een wandeldag van meer dan 31 kilometer. Weinig gelegenheid onderweg voor een kopje koffie dus we lopen op water en een krentenbol.
Prachtige route lopen we langs de heide, vennen en boomgebieden o.a. door de Kampina. We moeten er nog wel even in komen dus het stilte uur stellen we uit tot de middag. Rust in ons hoofd gaat ontstaan door het ritme van het lopen en de natuur om ons heen.
In het Brabantse land komen we veel meer sporen tegen van het heilige pad dat we lopen. Kapelletjes, Mariabeeldjes en afbeeldingen van de Jacob schelp. We lopen ook langs de kapel De Heilige Eik, een mooie open kapel met een speciale betekenis voor de meiden Hoogerbrugge.
Na een late lunch in Middelbeers nemen we ons stilte uur, ieder van ons met haar eigen gedachten. Om kwart over 5 komen we aan in Vessem. Helaas is de Jacobus Hoeve vandaag gesloten, geen La Trappe bier vandaag, dus door naar ons slaapplaats Pelgrimshoeve Kafarnaüm. Nu komen we voor het eerst andere pelgrims tegen en de hoeve hangt vol met symbolen van het Pelgrimspad.
Moe maar zeer voldaan drinken we een wijntje en daarna volgt een gezamenlijke maaltijd.
Het is heerlijk om weer op pad te zijn met de meiden en om deze reis met elkaar te maken.
De avond wordt besteed aan het bijwerken van de dagboeken en dan op tijd naar bed.

Eenvoud is je levenspad bewandelen met precies genoeg bagage

20130408-221849.jpg

20130408-221900.jpg

20130408-221906.jpg

20130408-221911.jpg

07/04/2013
door Ilone
1 reactie

We zijn weer begonnen! Start van de 2e etappe naar Santiago

Het is zondag 7 april 2013 en we nemen om 15.56 uur de Randstadrail richting R’dam CS. Na trein en bus zijn we om 18.00 uur in Oirschot. Hier mogen we overnachten in het bijhuis van Els, Rens en Mirthe. Heel bijzonder dat wij de eerste B&B-gasten mogen zijn in het ‘WERM’ huis. Een warme ontvangst volgt en er staat een mooie brief uit Berkel op ons te wachten! Maar eerst gaan we eten bij de Burgemeester met uitzicht op de gezellige markt.
Het is wel een goede keuze om vanmiddag al te vertrekken, want zo kunnen we alvast weer in de stemming komen voor onze volgende etappe. Vanuit de drukte van werk, sport, tas pakken en niet te vergeten de Kom in de Kas, zitten we ineens in de relaxte sfeer van het Brabantse land.
We nemen met Els de etappe voor morgen door en zij weet ons te vertellen dat we door een paar mooie natuurgebieden gaan lopen. Dat vooruitzicht en met de mooie weerberichten, komen de wandelkriebels vanzelf!

De tekst voor vandaag komt van Clazien;
Gelukkig ben je
als je je door het leven
en de natuur laat verrassen
zoals de lente je steeds
weer iets nieuws laat zien:
veelbelovend en uitdagend

20130407-224354.jpg

20130407-224409.jpg

20130407-224420.jpg